El-Baradei blij met arrestatie Mubarak

Egyptische oppositieleider Mohamed El-Baradei is tevreden met de arrestatie van voormalig president Hosni Mubarak. In een interview vandaag waarschuwde hij ook dat de ex-president inmiddels ruim de tijd gehad heeft om belastend bewijsmateriaal te verbergen.

Mohammed El-Baradei

 'De arrestatie brengt onze revolutie nog een stap verder,' aldus El Baradei. Maar hij zei erbij dat Mubarak al voor zijn aftreden gearresteerd had kunnen worden toen hij bevel gaf om op demonstranten te schieten. 'Nu heeft Mubarak ruim de gelegenheid gekregen om belastend bewijsmateriaal te verbergen of te vernietigen.

De winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede uitte ook zijn grote bezorgdheid over het recente gebruik van geweld door het leger tegen de laatste demonstraties op het Tahrir plein in Cairo. “Dit doet het vertrouwen van de mensen in de generaals, die nu de macht in handen hebben, geen goed. Om die reden is de relatie tussen beide zo gespannen,” volgens El-Baradei. Ook waarschuwde hij de demonstranten niet de strijd met het leger aan te binden. Want dan  wordt de chaos compleet.       

Hij gaat er vanuit dat het leger zich na de parlementsverkiezingen van september dit jaar zich weer zal terugtrekken in hun kazernes. “Ik ben ervan overtuigd dat, door de presidentsverkiezingen aan het einde van dit jaar, voldaan zal zijn aan alle tijdens de opstand gevraagde democratische voorwaarden," zei El-Baradei.

Egypte likt haar wonden en blikt vooruit

Gisteren was het grote schoonmaak op het Tahrir-plein in Cairo. Enkele tientallen mensen hebben onderleiding van een grote groep militairen het plein in oude glorie hersteld. Er werd nieuw gras in de middencirkel gelegd. Stoepen, waaruit de stenen waren verdwenen tijdens de opstand om gebruikt te worden als munitie, werden opnieuw betegeld. De betogingen lijken ten einde. Is daarmee ook de revolutie ten einde. Enkele jongeren geven hun visie op de huidige situatie en blikken terug.

Tahrir-plein na ruim twee maanden betogingen

 Terwijl het Tahir-plein wordt gerenoveerd vertellen enkele jonge betogers van het eerste uur even verderop over hun ervaringen, hoop en teleurstellingen voor en na de opstand van 25 januri. Eén van hen is Israe Abdel Fattah. Zij is één van de medeoprichters van de 6 April Beweging. Een jongeren organisatie, opgericht in 2009, die aan de basis stond van de jongste omwentelingen in Egypte.

Eén van de meest gesteld vragen op dit moment is: hoe moet het nu verder? Veel mensen zijn bang dat de beloofde veranderingen veel te lang op zich zullen laten wachten. Isae is optimistisch en heeft de hoop op een goede toekomst niet verloren. Maar ze is ook kritisch. De jongeren die verantwoordelijk zijn voor de aanzet tot de opstand van 25 januari worden vaak aangeduid als de facebook jongeren. Volgens Israe is dat niet juist. Facebook was slechts het middel dat de jongeren hebben gebruikt om te communiceren. Via facebook werden bijeenkomsten gepland, tactieken besproken en teksten voor spandoeken voorgesteld. 

Nog lang niet alle eisen van de demonstranten zijn ingewilligd. Eén van hun belangrijkste eisen was de oude grondwet vervangen door een heel nieuwe. “Aan die eis is niet voldaan,” zegt Isae, “voor de huidige grondwet, waarover vorige maand een referendum werd gehouden, is slechts plastisch chirurgie toegepast op de oude grondwet.”  De demonstranten van het eerste uur stelden op 25 januari stelden drie eisen: “Vrijheid van meningsuiting, het afschaffen van de noodtoestand die al sinds 1979 van kracht is en democratie.” Tijdens de demonstraties op het Tahrir-plein groeide het aantal eisen al snel. “Met name nadat de eerste slachtoffers onder de demonstranten waren gevallen,” alsdus Irea. “De mensen stelden meer en meer eisen, als genoegdoening voor hun martelaren.” 

Dat het Tahrir-plein vorige weekend definitief werd leeggeruimd en nu wordt gerenoveerd geeft aan dat de meeste Egyptenaren genoeg hebben van de demonstraties. Zij willen dat Egypte weer aan het werk gaat en de schade van de opstand hersteld wordt. Egypte staat er economisch slecht voor. En de voortdurende demonstraties zijn niet goed voor de economie van het land. “We willen doorgaan met demonstreren, tot al onze eisen zijn ingewilligd,” zegt Israe strijdbaar, “maar we gaan alleen door buiten kantooruren, om de autoriteiten te laten weten dat aan onze eisen moet worden voldaan."

Soldaten worden ingezet als stratenmakers

Dat de economie schade heeft opgelopen door de demonstraties ontkent Israe niet. “Mubarak had eerder berecht moeten worden, dat was voor de economie veel beter geweest. Die had zich dan veel eerder kunnen herstellen.” Zij wijst er op dat voor de opstand Egypte al een tekort had van 470 miljard pond. “De opstand kostte het land ruim 15 miljoen pond per dag. Maar dat is nog niets vergeleken bij de bedragen die de Mubaraks van ons hebben gestolen.” Ze geeft een fraai voorbeeld van de gebruikelijke corruptie praktijken van het oude regime. “Twee jaar geleden zijn nieuwe nummerplaten voor de auto’s ingevoerd. Iedereen moest dus een nieuwe aanschaffen. Maar de Egyptenaren hebben daar alles bij elkaar ruim 920 miljoen pond te veel betaald. Geld dat direct in de zakken van de oude machthebbers is verdwenen.”

“Iedereen roept nu dat Mubarak, zijn vrouw, zijn zoons en de oude kliek om hem heen al de gestolen miljarden moeten terug betalen. Het oude regime heeft Egypte opgezadeld met een schuld van 1 triljoen Egyptische Pond. Dat zullen de Egyptenaren zelf moet gaan ophoesten. Daarom heeft Mubarak recht op een eerlijk proces. Met zo’n proces wordt duidelijk dat niemand het recht heeft te stelen, ook een president niet.”

Koptische paus zegt Paas bezoeken aan kloosters af

Paus Shenouda III van Alexandrië heeft zijn traditionele, jaarlijkse bezoeken aan enkele kloosters in het land tijdens Pasen vanwege gezondheidsproblemen afgezegd.



St. Bishoy Klooster in de Wadi Natrun

Ieder jaar met Pasen gaat de paus voor de "Vrijdag van het einde van het Vasten," naar het Bishoy klooster in de Wadi Natroun. Dit is het klooster waar de paus zelf vandaan komt en waar hij tijdens het bewind van president Anwar Sadat enkele jaren in ballingschap zat. Daarna gaat hij verder om ook de omliggende kloosters te bezoeken, voor de viering Palmzondag, Witte Donderdag en Goede Vrijdag.


De paus heeft de afgelopen paar maanden te kampen gehad met gezondheidsproblemen waarvoor hij regelmatig naar de VS reist om te worden behandeld bij de Cleveland Clinic in Ohio. Vorige week kreeg hij een gezondheidscrisis, op woensdag 6 april. Dat was slechts enkele minuten voordat hij zou beginnen aan zijn wekelijkse preek in de kathedraal Abbassiya. De paus werd overgebracht naar het El Salam Ziekenhuis. Daar werd hij door de behandelende artsen geadviseerd zijn gebruikelijke Pasen bezoeken te annuleren om goed te kunnen herstellen.

Scheiding van godsdienst en overheid: Bescherming van godsdienst tegen machtsmisbruik

Al tijdens de eerste dagen van de opstand in Egypte, in januari van dit jaar, werd een pleidooi gevoerd voor de scheiding van godsdienst en overheid. Zowel in Egypte als in de Westerse wereld is de angst voor de vorming van een islamitische staat Egypte, naar Iraans model, groot. En dat kun je maar beter voor komen door een scheiding tussen godsdienst en overheid goed te regelen.

Een van de belangrijkste argumenten voor het idee waarom godsdienst en overheid moeten worden gescheiden is de bescherming van de vrijheid van godsdienst voor religieuze minderheidsgroepen in Egypte. Zoals Koptische christenen, sjiieten en soefi's. Maar ook van de vele islamitische rechtsscholen. Een divers maatschappelijk middenveld moet in staat zijn om de rechten van alle burgers te beschermen.

Aan de andere kant zijn velen bang dat de scheiding tussen godsdienst en overheid de rol van de islam in Egypte en de islamitische identiteit van het Egyptische volk zal verminderen. Die angst lijkt ongegrond. De meerderheid van de Egyptenaren is moslim. De kracht van het geloof en de lange relatie van de meerderheid van de mensen met hun islamitisch erfgoed blijft ongewijzigd, ongeacht de regeringen die hebben bestaan. En dat zal in een maatschappij waar vrijheid van godsdienst geldt niet veranderen.

Die angst is ook weer niet zo verwonderlijk voor een volk dat zijn leven lang onder een repressief regime heeft geleefd dat geld aan de moskeeën gaf en de keuze van de imams controleerde. Aanhangers van religieuze groeperingen die de overheid bedreigend vond, konden zonder enige vorm van proces worden opgepakt, voor lange tijd worden gevangen gezet, worden gemarteld en gedood.

Op die manier wilde het regime van Mubarak het geweten van de mensen controleren om zo iedere vorm van kritiek te voorkomen. Een werkwijze die kenmerkend is voor onderdrukkende regimes.

Voor westerlingen is het daarom verrassend dat mensen die zo lang onder deze onderdrukking en corruptie hebben geleefd nu bereid zijn om de voortzetting van deze zelfde constructie van godsdienst en de overheid te laten voortbestaan. In de schijnbare overtuiging dat het dit keer anders zal zijn.

Vandaag heeft de revolutie in Egypte vrijheid van meningsuiting en eigen politieke voorkeur gebracht. De vraag is alleen: Hoe zal dat morgen zijn?

De bevolking in Egypte heeft in de geschiedenis vaker de opkomst van vermeende "hervormers" meegemaakt, die later dictators bleken te zijn. Alle dictators hebben dezelfde stijl van optreden. Ze maken misbruik van hun bevoegdheden om de mensen te kunnen onderdrukken. Wetten worden naar goeddunken aangepast. Zo is in het verleden de islam als de religie van Egypte in de grondwet terecht gekomen, met het oog op de gunst van de mensen en om zo de controle op de godsdienst te garanderen.

Dit mag niet weer gebeuren. De overheid zou niet langer moeten kunnen ingrijpen in de godsdienst of het geweten van het volk. De beste methode is een scheiding van godsdienst en overheid, om er zeker van te zijn dat deze instellingen afzonderlijke instanties blijven, zonder de bevoegdheid om elkaar direct te beïnvloeden.

Het tweede probleem ontstaat wanneer de overheid zich direct bemoeit met de inrichting van de godsdienst. Ondermeer door het benoemen van geestelijken en de steun voor hun regime in ruil daarvoor.

Godslastering tegen de heiligheid van God en Zijn Profeet zijn in de godsdienst verboden. Dit behoort tot het persoonlijk geweten van ieder mens en het is de verantwoordelijkheid van de godsdienstige leiders de gelovigen te onderwijzen en eventueel te vermanen. Wanneer een overheid deze taken overneemt bestaat de kans dat kritiek op de overheid kan worden beschouwd als blasfemie tegen God. Immers de overheid vertegenwoordigt het opperste gezag van de godsdienst.

Op deze manier kan de overheid voorkomen dat de bevolking hun kritiek op de regering kan uiten. Zelfs de godsdienstige leiders kunnen buitenspel worden  gezet wanneer die kritiek op de overheid leveren. Ze kunnen worden ontslagen of hun salarissen kunnen worden stopgezet. Op deze manier wordt niet alleen de vrijheid van godsdienst afgeschaft, maar ook de vrijheid van meningsuiting.

Zelfs als zulke verheven ideeën als vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting zijn vastgelegd in de wet, betekent dat nog niet dat de overheid niet zal kunnen proberen de publieke opinie te beïnvloeden en manipuleren. Dat is al tientallen jaren het probleem in Egypte. Het is het probleem van een onderdrukkende staat waar de overheid zeggenschap over godsdienst en godsdienstige instellingen heeft.

Om de ware vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting te kunnen handhaven, moet de godsdienst vrij zijn van overheidsbemoeienis en andersom. De scheiding van godsdienst en overheid is de enige manier om de godsdienst en de rechten van het volk te beschermen tegen het misbruik van de macht door de overheid.

Onder de huidige omstandigheden zijn het vooral de Koptische christenen die gebaat zouden zijn bij een goede scheiding tussen godsdienst en overheid. In het verleden hebben Koptische pausen en hun gelovigen veel moeten schipperen tussen onvoorwaardelijk steun aan de overheid en bescheiden vormen van kritiek op het regime. Zo heeft paus Shenouda III het afgelopen najaar nog eens beklemtoond dat de Koptische kerk de presidentskandidatuur van Mubarak zal steunen. Een uiting van politieke correctheid. Onder het mom: we weten wat we nu hebben en niet hebben. Wanneer deze onvrijheid zou kunnen worden omgezet in vrijheid heeft de opstand in Egypte tenminste iets zeer waardevols opgeleverd.

Verzet en Overgave. Nu in een Egyptische cel.

Dit zijn teksten van Maikel Nabil, een protester en activist van het eerste uur. Zonder enige vorm van proces gevangen gezet omdat hij het leger beledigd zou hebben. (Origineel in Arabisch geschreven).

 

"In oppressive countries, the noble persons dwell behind the bars. Don’t grieve my friends, I’m in the normal place!

I’ve made a mistake when I was in Hisham Mubarak Law Center once, and declared my intention to write a sequel to my article “The army and the people were never one hand.” However, when I get detained in order not to write a specific article, it becomes the most valued testimony I could ever receive in my lifetime!

This is the seventh time to get detained; Two times in Syria, two times at the hands of the Egyptian police, and three times at the hands of the Egyptian military. How many times are required before I can live free?!

In Mubarak’s era, detentions were issued by administrative decisions. But nowadays, blessed with the Military Council, detentions pass through military court rulings!

Yesterday, Saturday 9th April 2011, I’ve commemorated the second anniversary of No for Compulsory Military Service Movement by drinking juice and eating some pieces of chocolates. O’ Egypt! Why do you always steal our joy deliberately?!

I’m reminiscing Mubarak and State Security days now! At least, I have never been sent to prison, and neither beaten by a state security officer, nor sexually harassed!

Weirdly enough, on the walls of the opposite cell, some prisoner has inscribed “This is from the favour of my Lord.*” Is this your favour, Lord? Do You really bless those who kill and torture our brothers?!

“You! With the star, eagle, and beret**… Why are you possessed by arresting young men?

“Raise the walls of my prison more and more! The revolt will soon destroy the sore!”

These are the chants which I keep on repeating inside the military prison!

I can feel the intention of harming me after the court ruling. Don’t believe the army’s worthless claims about suicide attempts. Hence, the Military Council is responsible for my safety and well-being until the time of my release.

Thanks to everyone worldwide who showed solidarity with me. Freedom has its price, and I’m paying this price behind the prison walls, while you’re paying it outside.

—

Note:

Maikel Nabil has written this article in Arabic on Sunday 10th April 2011, and handed it to one of his lawyers inside the military court around 1400 local time, before being informed with the “mysterious” court ruling which has sentenced him to 3 years in prison charging him for the likes of articles, Facebook comments, and many other unbelievable words.

Foot notes:

* 27 – 40 of Qur’an. This specific verse, Ayah, among various verses, is used publicly in different contexts to publicly praise to the Islamic god, Allah. You will surely witness this verse inscribed on many shops nameplates, service cars, private cars, as well as home entrances, etc… Maikel here denotes to a popular phrase, but this time inscribed by a prisoner on the wall of his own cell, which Maikel perceives as weird.

** Reference to the Egyptian army and police insignias and uniforms."

Mubarak gooit met modder

Voor het eerst sinds zijn terugtreden als president van Egypte heeft Hosni Mubarak publiekelijk van zich laten horen. Op scherpe toon veroordeelde hij  alle beschuldigingen tegen hem en zijn familie geuit. In een ultieme poging de naam van zijn familie enigszins te zuiveren.

"Ik heb mijn hele leven gegeven in dienst van de natie met eerlijkheid en integriteit", zei hij in een opgenomen boodschap uitgezonden die werd uitgezonden door de zender Al Arabiya. "Ik kan niet zwijgend toezien hoe in voortdurende lastercampagnes, vol valse beschuldigingen de reputatie en integriteit van mijn familie en mij worden beschadigd." Voorts zei hij dat een onderzoek naar zijn financiën welkom is.

Mubarak begon zijn toespraak strijderbaar: “Beste Egyptenaren, broeders en zusters:

Ik voel heel veel pijn als gevolg van de oneerlijke en onrechtvaardige beschuldigingen  waaraan mijn familie en ik zijn blootgesteld, met als enig doel mijn reputatie te beschadigen, door te twijfelen aan mijn eerlijkheid en het verdraaien van mijn militaire en politieke loopbaan, waarin ik grote inspanningen heb gedaan voor Egypte en de mensen ... in oorlog en vrede.”

Het feit dat hij zich heeft terug getrokken als president, bewijst volgens Mubarak alleen maar dat hij slechts het beste voor heeft met Egypte, haar bevolking en toekomst.

Dat hij nu pas, ruim twee maanden na zijn aftreden, met een verklaring komt heeft volgens Mubarak te maken met de tijd die de Egyptische openbare aanklager nodig had wereldwijd te ontdekken dat hij, noch zijn familie goederen of banktegoeden in het buitenland hebben. Maar volgens veel Egyptenaren was dat eenvoudigweg de tijd die hij en zijn familie nodig hadden om het overgrote deel van hun geld en goederen  veilig te stellen.

Omdat de waarheid moet zegevieren en om een einde te maken aan alle valse beschuldigingen heeft Mubarak besloten dat hij zijn gehele administratie zal overleggen aan de onderzoekscommissie en dat hij alle hulp zal geven aan de openbaar aanklager om zijn naam te zuiveren.

“Dit doe ik voor de Egyptische volk om hen te laten weten dat hun voormalige president slechts rekeningen bij een Egyptische bank heeft.” Ook zal, volgens de ex-president, dan blijken dat zijn zoons Alaa en Gamal nimmer illegale woekerwinsten hebben binnengehaald door machtsmisbruik en uitbuiting.

Tenslotte behoudt hij zich het recht voor iedereen die hem en zijn familie vals hebben beschuldigd van diefstal en persoonlijke verrijking gerechtelijk te vervolgen.

Om tenslotte met een groot theatraal gevoel zijn toespraak te besluiten met: “Broeders en zusters. Egypte zal altijd ons belangrijkste doel zijn en wij wensen ... We bidden God om Egypte en haar volk te redden en hen de juiste weg te wijzen.”

Direct na de toespraak van ex-president Mubarak barste een stroom van voornamelijk verontwaardigde commentaren los uit politieke kring. 
Op zijn Twitter-account, schreef oppositieleider Mohamed El Baradei: “Vanaf de eerste dag zijn er brutale pogingen om eisen en de geloofwaardigheid van de revolutie te omzeilen.”

Toekomstig presidentskandidaat Magdy Hatata zegt dat het bericht “een onderdeel is van de campagne van de vijanden van de revolutie en de restanten van het voormalige regime.”

Volgens woordvoerder van de Moslim Broederschap, Sobhi Saleh, moet Mubarak de geheime codes zijn bankrekeningen openbaar maken.

Emad Gad, analist bij het Al-Ahram Centrum voor Politieke en Strategische Studies, zegt dat Mubarak zijn toevlucht neemt tot emotioneel taalgebruik “om zo te spelen met de emoties van de Egyptenaren en om verdeeldheid te zaaien.”

“Als wordt aangetoont dat Mubarak's beweringen onjuist blijken te zijn, dan is dit gewoon weer een voorbeeld van misleiding, zoals de andere leugens die hij  gedurende de afgelopen 30 jaar heeft verspreid”, zegt hoogleraar politicologie Hassan Nafea.

Volgens Mostafa Abu Talib, hoofd van het Giza Strafhof, heeft de afgezette president, ondanks zijn huisarrest, het recht om met de media te spreken. Maar deze redenering klopt volgens juristen niet. Mensen die zijn veroordeeld tot huisarrest mogen geen directe of indirecte communicatie hebben met het publiek en media. Ook is het ze niet toegestaan om bezoekers te ontvangen zonder voorafgaande toestemming.

Staatsrechtgeleerde Ibrahim Darwish tenslotte zei dat Mubarak juridisch zwak staat.  Er is een groot aantal klachten tegen hem ingediend en er is voldoende bewijsmateriaal ter ondersteuning van de meeste aanklachten tegen hem. “De belangrijkste daarvan is Mubarak zich niet heeft gehouden aan zijn grondwettelijke eed, die hij meer dan eens heeft afgelegd."

"Ik heb het gevoel dat we een slecht systeem hebben vervangen door een ander."

Na het geweld van de nacht van vrijdag op zaterdag, hadden duizenden demonstranten aangekondigd om zaterdagnacht op het Tahrir-plein te zullen overnachten. Daarmee wilden ze tevens hun eis kracht bijzetten dat het hoofd van de Opperste Raad van de Strijdkrachten, Tantawi, moet aftreden. Hij wordt beschouwd als de verantwoordelijke voor het extreme geweld van vrijdagnacht tegen demonstranten.

Van de andere kant drongen verschillende politieke groeperingen er bij de demonstranten op aan goede banden met het leger te houden. Desondanks kondigde de Hoge Raad van de Strijdkrachten zaterdagavond aan dat ze iedere vorm van demonstratie op het plein na het ingaan van de nachtklok te zullen beëindigen. Toen de nachtklok inging om 02:00 uur verzond de legerleiding een sms waarin ze de demonstranten een uur de tijd gaven het plein vreedzaam te verlaten. Velen hebben daar gehoor aan gegeven. Een relatief kleine groep demonstranten bleef op het plein achter. Hun voornaamste doel was te laten zien dat de gewelddadigheden van de nacht ervoor voornamelijk werden gepleegd door relschoppers, die er opuit waren de demonstranten een slechte naam te bezorgen.

 Het oplaaiende geweld komt voornamelijk voort uit frustraties bij de demonstranten. Zij vinden dat de militaire overheid in een veel te laag tempo de gewenste veranderingen doorvoert. Het leger en de politie hebben vrijdagnacht met scherp op de demonstranten

geschoten. Daarbij zijn volgens het ministerie van Volksgezondheid drie doden en 71 gewonden gevallen. Sommige ooggetuigen maken echter melding van zeker zeven doden.

Verschillende politieke groeperingen verklaarden zaterdag in een verklaring: "Wij betreuren de slachtoffers die zijn gevallen, maar we dringen er bij de demonstranten en anderen op aan om alert te blijven op de pogingen van tegenkrachten die een breuk trachten te veroorzaken tussen de demonstranten en het leger."

De verklaring werd ondertekend door een aantal prominente politieke leiders, zoals de leider van de Moslim Broederschap, Essam El Erian; George Ishak van de National Association for Change; Amr Hamzawy van de net opgerichte Egyptische Sociaal-Democratische Partij; de schrijvers Gamal Fahmy en Sekina Fouad en Nasser Abdel Hamid van de 25 januari Revolutie Coalition.

Ze onderstreepten nog eens dat de aanval onderdeel vormt van voortdurende pogingen die erop gericht zijn animositeit tussen de mensen en het leger te creëren.

Anderzijds drong de verklaring er bij de militairen aan op "met discipline en zelfbeheersing om te gaan met het enthousiasme en de gedrevenheid van de jongeren. De demonstranten uitten kritiek op deze verklaring en eisten van de politieke leiders om sterker hun afkeuring uit te spreken over het herhaalde gewelddadige optreden van het leger tegen de demonstranten.

Activisten wachten op de vervolgstappen van de revolutionaire leiders, om zo hun volgende stappen te bepalen. Maar anderen zijn minder geduldig. Zeker niet na het geweld op zaterdagochtend. "Ik wil niet terug naar het beginpunt, maar ik heb het gevoel dat we een slecht systeem hebben vervangen door een ander", aldus een van de demonstranten die getuige was van de militaire aanval op het plein.