dinsdag 19 april 2011

“Wij willen hem niet, want hij is christen.”

Het is nu al dagen onrustig in Qena, in opper Egypte. Duizenden demonstranten protesteren er tegen de nieuwe gouverneur, Emad Shehata Michael. Mansour El-Eissawy, de minister van Binnenlandse Zaken, maakte gisteren een onverwacht bezoek aan het gouvernement in een poging de demonstranten te kalmeren om een verdere escalatie van de situatie te voorkomen.

De demonstranten hebben de westelijke snelweg, naar de Dendera tempel, een oude Egyptische site, afgesloten. De snelweg is een levensader voor de bewoners in naburige steden die in Qena werken. De demonstranten hebben ook de oostelijke snelweg naar Luxor en Aswan afgesloten. Ze sloegen een tentenkamp op midden op het spoor. Daarmee ligt al het treinverkeer tussen Aswan en Cairo plat.

Ook lokale wegen zijn geblokkeerd, wat leidde tot botsingen tussen demonstranten en de bewoners van omringende dorpen, van wie velen niet konden gaan werken en hun kinderen niet naar school. Auto's die toch probeerden door te rijden werden bedreigd en kregen te horen dat hun ruiten eraan zouden gaan als ze niet rechtsomkeert maakten.

Sheikh Ahmed Khalafallah, een imam in Qena, zei dat het leven in de stad onmogelijk was geworden nu de mensen niet meer naar hun werken kunnen gaan."We zitten gevangen en kunnen ons niet bewegen", zei Sheikh Khalafallah. "Het kostte me vanmorgen een uur om op mijn werk te komen, omdat alle wegen zijn geblokkeerd, normaal rijdt ik dat in slechts tien minuten."

De protesten in Qena begonnen afgelopen donderdag de bekendmaking dat de Kopt Michael was benoemd tot gouverneur. Met name zijn politieverleden wekte de woede van de bevolking op. Michael was namelijk in Gizah verantwoordelijk voor de beveiliging tijdens de 25e januari revolutie. Als lid van het oude regime verantwoordelijk voor het doden van demonstranten, waarvan veel uit Qena.

Een ander heikel punt is dat Michael de tweede Kopt is op deze post. De bewoners hadden zelf gevraag om het vertrek van zijn voorganger, Magdy Ayoub, ook hij was een Kopt.

Ayoub wordt beschuldigd van corruptie, verkoop van grond in Qena aan rijke zakenlieden voor veel minder dan de werkelijke waarde. Ook liet hij het gouvernement achteruit gaan, nadat het een bloeitijd had meegemaakt onder Adel Labib, zijn voorganger.

Na de benoeming van Michael werd onmiddellijk een Facebook-groep opgericht om campagne te voeren tegen Ayoub. Op donderdagavond hadden zich duizenden boze demonstranten verzameld bij het hoofdkwartier. Ze dreigen een staking te beginnen als Michael niet de volgende dag uit zin functie was gezet.

Op vrijdag was er niets gebeurd en verzamelden zich opnieuw duizenden bij het gouvernementsgebouw, dit keer voor een open sit-in.

Tegen de middag was het plein aan de voorkant van het gouvernement veranderd in een miniatuur versie van Tahrir-plein. Vanuit een podium scandeerde men de slogan: "De mensen eisen een andere gouverneur."

De demonstranten komen uit alle lagen van de bevolking in Qena: hoogleraren, leden van verschillende politieke partijen en de ‘25e januari Youth Coalition’ in Qena. Ook verschillende Koptische gezinnen deden mee aan de protesten. Vooral om te laten zien dat zij zich van Ayoub distantiëren, omdat die ervan zou worden beschuldigd andere Kopten te hebben bevoordeeld. Wat leidde discriminaties tegen hen. Nu waren ze bang dat een andere Koptische gouverneur dezelfde fouten zou herhalen.

Maar op vrijdagavond namen de leden van de Moslim Broederschap en verschillende Salafistische groepen de protesten over en begonnen anti-Koptische slogans te zingen. Er werd met de vlag van Saoedi-Arabië gezwaaid. Daarop trokken veel van de Kopten terug uit de demonstratie. Toen de leden van de Moslim Broederschap in de gaten kregen dat de Salafisten de meerheid waren, begonnen ook zij terug te trekken.

De Broederschap waarschuwde in een verklaring voor sektarische bloedvergieten. "De situatie is veranderd van een vreedzaam protest in het argressief zingen van sektarische slogans die sektarische spanningen zullen doen oplaaien."  De demonstranten werd gevraagd geen sektarisch geweld te gebruiken om zich te uiten en raadt hen aan alle vormen van geweld af te wijzen om zo de restanten van het oude regime, die probeerden om chaos te veroorzaken, te vermijden.

"We begrijpen de behoeften van de bevolking van Qena, maar we zijn tegen het gebruik van geweld of iets dat het dagelijks leven belemmert en mensen beschadigd," aldus Mohamed Abdel Naby, een lid van de Broederschap in Qena.

Op zaterdag verzamelden zich opnieuw duizenden bewoners die wilde Michael zou verdwijnen. Ze krijgen support van honderden demonstranten, die in vrachtwagens uit verschillende steden rond om Qena werden aangevoerd .

Diezelfde middag werd Michael beëdigd. De woede van de demonstranten richtte zich rechtstreeks op premier Essam Sharaf. Zij beschuldigden hem ervan niet dat het besluit aan hen is opgedrongen zonder enige vorm van overleg.

De demonstranten besloten door te gaan met het blokkeren van wegen. Ook de nieuwe gouverneur en zijn medewerkers konden niet in hun kantoren. Verder dreigden ze met het afgesnijden van de elektriciteit uit de vier fabrieken in Qena. Er was men van plan watervoorziening stil te leggen. Wat een ramp zou betekenen, aangezien het gebied een van de belangrijkste leveranciers van water is naar de badplaats Hurghada aan de Rode Zee.

De stad is inmiddels volledig geïsoleerd en Salafistische groepen leiden de demonstranten. Er zijn geen telefoonverkeer of enige vorm van communicatie tussen het gouvernement en de hoofden van de verschillende steden in de omgeving.

Wat de crisis nog spannender maakt is het feit dat veel van de mensen die de protesten organiseren leden zijn van de drie stammen belangrijkste in het gebied - de "Arabische", "Hawara" en "El-Ashraf" stammen. Iedere aanval op een van hen zou zomaar kunnen leiden tot een "tar" (familie Vendetta) crisis. Dat is niet ongebruikelijk in Opper-Egyptische steden.

Daarnaast zijn de meeste van de bewoners in de stad gewapend. De demonstranten vinden dat ze worden genegeerd door Sharaf in Caïro, en beschouwen zijn besluit om Michael, ondanks hun protesten, te handhaven als een oorlogsverklaring tegen hen.

Mahmoud Saad, een professor in de filosofie(!) en een van de mensen die protesteert voor het gouvernement, vindt dat de demonstranten pas weer moeten weggaan als aan hun eisen wordt voldaan. Dat het politieverleden van Michael de reden is voor de crisis is volgens hem onjuist. "Dat is een grote leugen. Wij hem niet willen, want hij is christen. Zijn geschiedenis bij de politie is dus niet het belangrijkste probleem."
Saad en vele demonstranten vinden dat Qena, als een stad met een moslim meerderheid, een moslim als leider moet hebben. De benoeming van Saad bestempelde hij als "ondemocratisch".

"Waarom benoemen ze niet een Koptische gouverneur in Aswan, of bij de Rode Zee, of Alexandria? Waarom Qena? De 25e januari revolutie was tegen de erfenis van de macht en nu willen ze de post van gouverneur voor Qena tot een erfelijke en  voornamelijk christelijke post maken."

Volgens Sheikh Khalafallah Qena een zeer rijk islamitisch erfgoed.  Daarom is de benoeming van een christelijke gouverneur zo moeilijk te aanvaarden voor de lokale bevolking. Hij voegde daaraan toe dat de islamitische heilige Sid Abdel Raheem Qenawy is begraven in Qena en dat de stad behoefte heeft aan een moslim gouverneur, die onderdeel is van die cultuur.

"Ze verwijderden een Koptische burgemeester met een geschiedenis bij de politie en vervangen hem door een Koptische burgemeester ook met een geschiedenis bij de politie. Wat is dit? ", aldus Saad.

Maar Vader Kyrollos, bisschop van Qena, zei dat de gouverneur wordt benoemd door de minister-president en niet door middel van verkiezingen. Zijn benoeming moet dus gerespecteerd, anders zal er chaos uitbreken. Hij voegde daaraan toe dat “verborgen krachten” achter de huidige protesten zitten. "Ik denk dat ze worden geleid door de Moslim Broederschap en de Salafisten," aldus Vader Kyrollos. "Protesteren tegen een gouverneur omdat hij een Kopt is, is ongebruikelijk en zeer verdacht."

Vandaag staat een document op Facebook met de namen van de zes leiders van het protest. Volgens het document allemaal leden van de voormalige regerende Nationale Democratische Partij of in dienst van het security apparaat. Maar ongeacht wie het protest is begonnen, de mensen van Qena voelen zich als gevangenen in hun eigen stad.

"Ik heb een vriend die morgen een afspraak heeft voor zijn zoon in het kanker ziekenhuis in Caïro morgen. Het kostte hem drie maanden om die te krijgen. Hij is in paniek en wil die afspraak niet missen ", zei Sheikh Khalafallah. "Waar wacht Essam Sharaf  nog op? Op een uitbarsting van sektarische geweld? Hij moet nu iets doen."


Naschrift. Essam Sharaf deed niets. Op dindsdagmiddag 19 april 2011 heeft de Koptische gouverneur Michael, onder zware Salafistische druk, het veld moeten ruimen. Niet echt een bemoedigende ontwikkeling. Waar gaat dit eindigen?
 

Zahi Hawass misbruikt museumvoorwerpen voor reclame

De afgelopen dagen hebben de media zich gestort op de Minister van Oudheidkundige Zaken, Zahi Hawass. Dit keer wordt hij beschuldigd van het misbruiken van zijn positie om voorwerpen uit het Egyptisch Museum in Tahrir-plein tegen vergoeding te (laten) gebruiken voor het promoten van een Amerikaanse kledinglijn onder de naam Hawass.
Verschillende kranten en tijdschriften beweren dat het fotomodel van de kleding lijn de troon van Toetanchamon heeft gebruikt in de fotoserie. Een cultureel historische doodzonde . Over dit gebruik van kostbare oude voorwerpen is verontwaardiging ontstaan binnen de professionele archeologische gemeenschap.

Een van de gemanipuleerde foto's uit de serie















Volgens de fotograaf heeft er geen misgebruik plaatsgevonden. Hawass heeft in een  persbericht aan de Al-Ahram Online en andere media inmiddels laten weten dat de beschuldigingen ongegrond zijn en gebaseerd zijn op valse informatie. Maar het kwaad is geschied. Volgens Hawass is tijdens de fotoshoot voor de promotiecampagne, die op 7 oktober 2010 in New York plaatsvond, terdege rekening gehouden met alle veiligheidsvoorschriften.  Dat was tijdens de Toetanchamon tentoonstelling aldaar en dus niet in het Egyptische museum, zoals eerder werd beweerd. Verder zegt hij dat niets van de authentieke collectie is gebruikt voor de foto’s met uitzondering van enkele echte stukken op de achtergrond. De andere voorwerpen, waar het fotomodel gebruik van maakt waren slechts replica's.

Ook James Weber, de Amerikaanse fotograaf die de foto's nam bevestigt in en interview  op de ‘Art in Revolution’ blog dat geen van de originele voorwerpen werd aangeraakt en  dat de stoel en de bank replica's waren. "We hebben nooit het plan gehad een model in een 3000 jaar oud voorwerp te laten zitten," verklaart Weber in de blog, eraan toevoegend dat alle voorwerpen, zoals de stoelen in kwestie veilig achter glas stonden.

Weber wees er verder op dat sommige van de foto’s zijn gefotoshopt. Bijvoorbeeld door  twee foto’s te compileren tot één: een van een hiëroglyfen muur en een andere waar het net lijkt of het fotomodel zijn voet erop heeft staan. Hij vertelde ook dat Hawass bij de opnamen in New York niet zelf aanwezig was.
Weber zei verder dat zijn medewerkers zich strikt hebben gehouden aan de veiligheidsmaatregelen van de tentoonstelling. Als ij dat niet gedaan zou hebben en het beschermende glas zou zijn verwijderd was het alarm immers afgegaan.

Hawass heeft verklaard dat Toetanchamon’s stoel een van die unieke voorwerpen is die niet naar het buitenland mag voor een tentoonstelling. Volgens hem is hij met de kledingfabrikant overeengekomen dat de winst aan het Kinderen Kanker Ziekenhuis in Cairo geschonken is. Hij heeft een brief gestuurd naar Dr. Sheriff Abul Naga, de directeur van het ziekenhuis om dit te bevestigen.

Egyptische activisten en media professionals gestart met een handtekening te verzamelen campagne om voormalige Oudheden minister Zahi Hawass aanklagen voor "het in gevaar brengen van Egyptische oudheidkundige voorwerpen."

Haitham Yahia, een activist en blogger, plaatste een petitie op zijn Facebook en Twitter account die mensen kunnen ondertekenen. Inmiddels hebben tientallen mensen de petitie ondertekend, direct nadat die op internet werd gepost.

De officiële website voor Kunst Zulu publiceerde de foto’s voor de nieuwe lijn. Ze tonen een model poseren met faraonische overblijfselen op de achtergrond. Alleen dat al is een schending van de Egyptische wet. De Egyptische wet verbiedt het aanraken van relikwieën of ze te gebruiken voor commerciële doeleinden.

Hawass is deze week veroordeeld tot een jaar ‘te werkstelling en een boete van LE1000  voor het overtreden van de eerder genoemde wet. Inmiddels is het tegen het vonnis in beroep gegaan.

zondag 17 april 2011

El-Baradei blij met arrestatie Mubarak

Egyptische oppositieleider Mohamed El-Baradei is tevreden met de arrestatie van voormalig president Hosni Mubarak. In een interview vandaag waarschuwde hij ook dat de ex-president inmiddels ruim de tijd gehad heeft om belastend bewijsmateriaal te verbergen.

Mohammed El-Baradei
 'De arrestatie brengt onze revolutie nog een stap verder,' aldus El Baradei. Maar hij zei erbij dat Mubarak al voor zijn aftreden gearresteerd had kunnen worden toen hij bevel gaf om op demonstranten te schieten. 'Nu heeft Mubarak ruim de gelegenheid gekregen om belastend bewijsmateriaal te verbergen of te vernietigen.

De winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede uitte ook zijn grote bezorgdheid over het recente gebruik van geweld door het leger tegen de laatste demonstraties op het Tahrir plein in Cairo. “Dit doet het vertrouwen van de mensen in de generaals, die nu de macht in handen hebben, geen goed. Om die reden is de relatie tussen beide zo gespannen,” volgens El-Baradei. Ook waarschuwde hij de demonstranten niet de strijd met het leger aan te binden. Want dan  wordt de chaos compleet.       

Hij gaat er vanuit dat het leger zich na de parlementsverkiezingen van september dit jaar zich weer zal terugtrekken in hun kazernes. “Ik ben ervan overtuigd dat, door de presidentsverkiezingen aan het einde van dit jaar, voldaan zal zijn aan alle tijdens de opstand gevraagde democratische voorwaarden," zei El-Baradei.

vrijdag 15 april 2011

Egypte likt haar wonden en blikt vooruit

Gisteren was het grote schoonmaak op het Tahrir-plein in Cairo. Enkele tientallen mensen hebben onderleiding van een grote groep militairen het plein in oude glorie hersteld. Er werd nieuw gras in de middencirkel gelegd. Stoepen, waaruit de stenen waren verdwenen tijdens de opstand om gebruikt te worden als munitie, werden opnieuw betegeld. De betogingen lijken ten einde. Is daarmee ook de revolutie ten einde. Enkele jongeren geven hun visie op de huidige situatie en blikken terug.

Tahrir-plein na ruim twee maanden betogingen
 Terwijl het Tahir-plein wordt gerenoveerd vertellen enkele jonge betogers van het eerste uur even verderop over hun ervaringen, hoop en teleurstellingen voor en na de opstand van 25 januri. Eén van hen is Israe Abdel Fattah. Zij is één van de medeoprichters van de 6 April Beweging. Een jongeren organisatie, opgericht in 2009, die aan de basis stond van de jongste omwentelingen in Egypte.

Eén van de meest gesteld vragen op dit moment is: hoe moet het nu verder? Veel mensen zijn bang dat de beloofde veranderingen veel te lang op zich zullen laten wachten. Isae is optimistisch en heeft de hoop op een goede toekomst niet verloren. Maar ze is ook kritisch. De jongeren die verantwoordelijk zijn voor de aanzet tot de opstand van 25 januari worden vaak aangeduid als de facebook jongeren. Volgens Israe is dat niet juist. Facebook was slechts het middel dat de jongeren hebben gebruikt om te communiceren. Via facebook werden bijeenkomsten gepland, tactieken besproken en teksten voor spandoeken voorgesteld. 

Nog lang niet alle eisen van de demonstranten zijn ingewilligd. Eén van hun belangrijkste eisen was de oude grondwet vervangen door een heel nieuwe. “Aan die eis is niet voldaan,” zegt Isae, “voor de huidige grondwet, waarover vorige maand een referendum werd gehouden, is slechts plastisch chirurgie toegepast op de oude grondwet.”  De demonstranten van het eerste uur stelden op 25 januari stelden drie eisen: “Vrijheid van meningsuiting, het afschaffen van de noodtoestand die al sinds 1979 van kracht is en democratie.” Tijdens de demonstraties op het Tahrir-plein groeide het aantal eisen al snel. “Met name nadat de eerste slachtoffers onder de demonstranten waren gevallen,” alsdus Irea. “De mensen stelden meer en meer eisen, als genoegdoening voor hun martelaren.” 

Dat het Tahrir-plein vorige weekend definitief werd leeggeruimd en nu wordt gerenoveerd geeft aan dat de meeste Egyptenaren genoeg hebben van de demonstraties. Zij willen dat Egypte weer aan het werk gaat en de schade van de opstand hersteld wordt. Egypte staat er economisch slecht voor. En de voortdurende demonstraties zijn niet goed voor de economie van het land. “We willen doorgaan met demonstreren, tot al onze eisen zijn ingewilligd,” zegt Israe strijdbaar, “maar we gaan alleen door buiten kantooruren, om de autoriteiten te laten weten dat aan onze eisen moet worden voldaan."

Soldaten worden ingezet als stratenmakers
















Dat de economie schade heeft opgelopen door de demonstraties ontkent Israe niet. “Mubarak had eerder berecht moeten worden, dat was voor de economie veel beter geweest. Die had zich dan veel eerder kunnen herstellen.” Zij wijst er op dat voor de opstand Egypte al een tekort had van 470 miljard pond. “De opstand kostte het land ruim 15 miljoen pond per dag. Maar dat is nog niets vergeleken bij de bedragen die de Mubaraks van ons hebben gestolen.” Ze geeft een fraai voorbeeld van de gebruikelijke corruptie praktijken van het oude regime. “Twee jaar geleden zijn nieuwe nummerplaten voor de auto’s ingevoerd. Iedereen moest dus een nieuwe aanschaffen. Maar de Egyptenaren hebben daar alles bij elkaar ruim 920 miljoen pond te veel betaald. Geld dat direct in de zakken van de oude machthebbers is verdwenen.”

“Iedereen roept nu dat Mubarak, zijn vrouw, zijn zoons en de oude kliek om hem heen al de gestolen miljarden moeten terug betalen. Het oude regime heeft Egypte opgezadeld met een schuld van 1 triljoen Egyptische Pond. Dat zullen de Egyptenaren zelf moet gaan ophoesten. Daarom heeft Mubarak recht op een eerlijk proces. Met zo’n proces wordt duidelijk dat niemand het recht heeft te stelen, ook een president niet.”

donderdag 14 april 2011

Koptische paus zegt Paas bezoeken aan kloosters af


Paus Shenouda III van Alexandrië heeft zijn traditionele, jaarlijkse bezoeken aan enkele kloosters in het land tijdens Pasen vanwege gezondheidsproblemen afgezegd.



St. Bishoy Klooster in de Wadi Natrun
Ieder jaar met Pasen gaat de paus voor de "Vrijdag van het einde van het Vasten," naar het Bishoy klooster in de Wadi Natroun. Dit is het klooster waar de paus zelf vandaan komt en waar hij tijdens het bewind van president Anwar Sadat enkele jaren in ballingschap zat. Daarna gaat hij verder om ook de omliggende kloosters te bezoeken, voor de viering Palmzondag, Witte Donderdag en Goede Vrijdag.


De paus heeft de afgelopen paar maanden te kampen gehad met gezondheidsproblemen waarvoor hij regelmatig naar de VS reist om te worden behandeld bij de Cleveland Clinic in Ohio. Vorige week kreeg hij een gezondheidscrisis, op woensdag 6 april. Dat was slechts enkele minuten voordat hij zou beginnen aan zijn wekelijkse preek in de kathedraal Abbassiya. De paus werd overgebracht naar het El Salam Ziekenhuis. Daar werd hij door de behandelende artsen geadviseerd zijn gebruikelijke Pasen bezoeken te annuleren om goed te kunnen herstellen.

woensdag 13 april 2011

Scheiding van godsdienst en overheid: Bescherming van godsdienst tegen machtsmisbruik

Al tijdens de eerste dagen van de opstand in Egypte, in januari van dit jaar, werd een pleidooi gevoerd voor de scheiding van godsdienst en overheid. Zowel in Egypte als in de Westerse wereld is de angst voor de vorming van een islamitische staat Egypte, naar Iraans model, groot. En dat kun je maar beter voor komen door een scheiding tussen godsdienst en overheid goed te regelen.

Een van de belangrijkste argumenten voor het idee waarom godsdienst en overheid moeten worden gescheiden is de bescherming van de vrijheid van godsdienst voor religieuze minderheidsgroepen in Egypte. Zoals Koptische christenen, sjiieten en soefi's. Maar ook van de vele islamitische rechtsscholen. Een divers maatschappelijk middenveld moet in staat zijn om de rechten van alle burgers te beschermen.

Aan de andere kant zijn velen bang dat de scheiding tussen godsdienst en overheid de rol van de islam in Egypte en de islamitische identiteit van het Egyptische volk zal verminderen. Die angst lijkt ongegrond. De meerderheid van de Egyptenaren is moslim. De kracht van het geloof en de lange relatie van de meerderheid van de mensen met hun islamitisch erfgoed blijft ongewijzigd, ongeacht de regeringen die hebben bestaan. En dat zal in een maatschappij waar vrijheid van godsdienst geldt niet veranderen.

Die angst is ook weer niet zo verwonderlijk voor een volk dat zijn leven lang onder een repressief regime heeft geleefd dat geld aan de moskeeën gaf en de keuze van de imams controleerde. Aanhangers van religieuze groeperingen die de overheid bedreigend vond, konden zonder enige vorm van proces worden opgepakt, voor lange tijd worden gevangen gezet, worden gemarteld en gedood.

Op die manier wilde het regime van Mubarak het geweten van de mensen controleren om zo iedere vorm van kritiek te voorkomen. Een werkwijze die kenmerkend is voor onderdrukkende regimes.

Voor westerlingen is het daarom verrassend dat mensen die zo lang onder deze onderdrukking en corruptie hebben geleefd nu bereid zijn om de voortzetting van deze zelfde constructie van godsdienst en de overheid te laten voortbestaan. In de schijnbare overtuiging dat het dit keer anders zal zijn.

Vandaag heeft de revolutie in Egypte vrijheid van meningsuiting en eigen politieke voorkeur gebracht. De vraag is alleen: Hoe zal dat morgen zijn?

De bevolking in Egypte heeft in de geschiedenis vaker de opkomst van vermeende "hervormers" meegemaakt, die later dictators bleken te zijn. Alle dictators hebben dezelfde stijl van optreden. Ze maken misbruik van hun bevoegdheden om de mensen te kunnen onderdrukken. Wetten worden naar goeddunken aangepast. Zo is in het verleden de islam als de religie van Egypte in de grondwet terecht gekomen, met het oog op de gunst van de mensen en om zo de controle op de godsdienst te garanderen.

Dit mag niet weer gebeuren. De overheid zou niet langer moeten kunnen ingrijpen in de godsdienst of het geweten van het volk. De beste methode is een scheiding van godsdienst en overheid, om er zeker van te zijn dat deze instellingen afzonderlijke instanties blijven, zonder de bevoegdheid om elkaar direct te beïnvloeden.

Het tweede probleem ontstaat wanneer de overheid zich direct bemoeit met de inrichting van de godsdienst. Ondermeer door het benoemen van geestelijken en de steun voor hun regime in ruil daarvoor.

Godslastering tegen de heiligheid van God en Zijn Profeet zijn in de godsdienst verboden. Dit behoort tot het persoonlijk geweten van ieder mens en het is de verantwoordelijkheid van de godsdienstige leiders de gelovigen te onderwijzen en eventueel te vermanen. Wanneer een overheid deze taken overneemt bestaat de kans dat kritiek op de overheid kan worden beschouwd als blasfemie tegen God. Immers de overheid vertegenwoordigt het opperste gezag van de godsdienst.

Op deze manier kan de overheid voorkomen dat de bevolking hun kritiek op de regering kan uiten. Zelfs de godsdienstige leiders kunnen buitenspel worden  gezet wanneer die kritiek op de overheid leveren. Ze kunnen worden ontslagen of hun salarissen kunnen worden stopgezet. Op deze manier wordt niet alleen de vrijheid van godsdienst afgeschaft, maar ook de vrijheid van meningsuiting.

Zelfs als zulke verheven ideeën als vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting zijn vastgelegd in de wet, betekent dat nog niet dat de overheid niet zal kunnen proberen de publieke opinie te beïnvloeden en manipuleren. Dat is al tientallen jaren het probleem in Egypte. Het is het probleem van een onderdrukkende staat waar de overheid zeggenschap over godsdienst en godsdienstige instellingen heeft.

Om de ware vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting te kunnen handhaven, moet de godsdienst vrij zijn van overheidsbemoeienis en andersom. De scheiding van godsdienst en overheid is de enige manier om de godsdienst en de rechten van het volk te beschermen tegen het misbruik van de macht door de overheid.

Onder de huidige omstandigheden zijn het vooral de Koptische christenen die gebaat zouden zijn bij een goede scheiding tussen godsdienst en overheid. In het verleden hebben Koptische pausen en hun gelovigen veel moeten schipperen tussen onvoorwaardelijk steun aan de overheid en bescheiden vormen van kritiek op het regime. Zo heeft paus Shenouda III het afgelopen najaar nog eens beklemtoond dat de Koptische kerk de presidentskandidatuur van Mubarak zal steunen. Een uiting van politieke correctheid. Onder het mom: we weten wat we nu hebben en niet hebben. Wanneer deze onvrijheid zou kunnen worden omgezet in vrijheid heeft de opstand in Egypte tenminste iets zeer waardevols opgeleverd.

dinsdag 12 april 2011

Verzet en Overgave. Nu in een Egyptische cel.


Dit zijn teksten van Maikel Nabil, een protester en activist van het eerste uur. Zonder enige vorm van proces gevangen gezet omdat hij het leger beledigd zou hebben. (Origineel in Arabisch geschreven).
 


"In oppressive countries, the noble persons dwell behind the bars. Don’t grieve my friends, I’m in the normal place!


I’ve made a mistake when I was in Hisham Mubarak Law Center once, and declared my intention to write a sequel to my article “The army and the people were never one hand.” However, when I get detained in order not to write a specific article, it becomes the most valued testimony I could ever receive in my lifetime!
This is the seventh time to get detained; Two times in Syria, two times at the hands of the Egyptian police, and three times at the hands of the Egyptian military. How many times are required before I can live free?!

In Mubarak’s era, detentions were issued by administrative decisions. But nowadays, blessed with the Military Council, detentions pass through military court rulings!
Yesterday, Saturday 9th April 2011, I’ve commemorated the second anniversary of No for Compulsory Military Service Movement by drinking juice and eating some pieces of chocolates. O’ Egypt! Why do you always steal our joy deliberately?!

I’m reminiscing Mubarak and State Security days now! At least, I have never been sent to prison, and neither beaten by a state security officer, nor sexually harassed!
Weirdly enough, on the walls of the opposite cell, some prisoner has inscribed “This is from the favour of my Lord.*” Is this your favour, Lord? Do You really bless those who kill and torture our brothers?!

“You! With the star, eagle, and beret**… Why are you possessed by arresting young men?
“Raise the walls of my prison more and more! The revolt will soon destroy the sore!”

These are the chants which I keep on repeating inside the military prison!
I can feel the intention of harming me after the court ruling. Don’t believe the army’s worthless claims about suicide attempts. Hence, the Military Council is responsible for my safety and well-being until the time of my release.
Thanks to everyone worldwide who showed solidarity with me. Freedom has its price, and I’m paying this price behind the prison walls, while you’re paying it outside.
—
Note:
Maikel Nabil has written this article in Arabic on Sunday 10th April 2011, and handed it to one of his lawyers inside the military court around 1400 local time, before being informed with the “mysterious” court ruling which has sentenced him to 3 years in prison charging him for the likes of articles, Facebook comments, and many other unbelievable words.

Foot notes:
* 27 – 40 of Qur’an. This specific verse, Ayah, among various verses, is used publicly in different contexts to publicly praise to the Islamic god, Allah. You will surely witness this verse inscribed on many shops nameplates, service cars, private cars, as well as home entrances, etc… Maikel here denotes to a popular phrase, but this time inscribed by a prisoner on the wall of his own cell, which Maikel perceives as weird.
** Reference to the Egyptian army and police insignias and uniforms."

Mijn foto
Cairo, El Maadi, Egypt
De Arbaische Lente heeft in Egypte geleid tot grote veranderingen. Somigen noemen het een 'Revolutie'. Egypte op weg naar democratie? Ik volg de ontwikkelingen op de voet en doe daar verslag van.