Verkiezingen in Egypte in teken van geweld en intimidatie

De Verkiezingen in van afgelopen zondag in Egypte zijn uitgelopen op de meest gewelddadige verkiezingen in decennia. De regerende Nationale Democratische Partij heeft in de eerste ronde 209 van de 508 zetels in het parlement veilig gesteld. De grootste oppositiepartij de Moslim Broederschap werd bijna volledig weggevaagd.

Dat blijkt uit de eerste tellingen van de verkiezingen voor een nieuw parlement. De verwachtte grote overwinning van de Nationaal Democratische Partij (NDP) van zittend president Mubarak heeft de oppositie vrijwel buitenspel gezet. De oppositiepartijen wonnen slechts 14 zetels. De liberale Wafd 3, de linkse Tagammu en de Democratische Vredes Partij 1. De overige zeven zetels werden gewonnen door onafhankelijke kandidaten. Deze onafhankelijke kandidaten zijn leden van de Moslim Broederschap. Religieuze politieke partijen zijn in Egypte bij de wet verboden. Hierdoor kunnen de Moslims Broeders, met hun leuze ‘De Islam is de Oplossing’, niet meedoen aan verkiezingen.  

De uitslag betekent een enorme klap voor de tot nu toe grootste oppositiepartij in het parlement. In 2005 zorgden de Moslim Broederschap voor een grote verrassing door 88 zetels te veroveren. Sindsdien heeft de overheid de Broederschap zeer hardhandig aangepakt. In de aanloop naar de verkiezingen werden meer dan 1500 Moslim Broeders opgepakt en zonder enige vorm van proces in de gevangenis gezet.

Volgens Mohammed Badie, leider van de Broederschap, heeft de regering zo haar belofte om ‘schone verkiezingen’ te houden verbroken. Met het geweld tegen de Broederschap hoopte de overheid hen uit te lokken tot geweld. Maar daartoe heeft de Broederschap zich niet laten verleiden. Ook andere oppositiepartijen lieten soortgelijke klachten tegen de regering horen. Van ‘vrije en eerlijke verkiezingen’ kan volgens hen geen sprake zijn.

Al voor de verkiezingen vielen vele doden en gewonden tijdens protesten tegen de huidige regering. Nu kan de trieste balans worden opgemaakt. Het afgelopen weekend vielen zeker 16 doden en meer dan 100 gewonden. Ook journalisten en hooggeplaatste vertegenwoordigers van Mensenorganisaties liepen rake klappen op, werden geïntimideerd of werd de toegang tot stemlokalen geweigerd. Voor de stemlokalen werden op grote schaal pogingen ondernomen kiezers te beïnvloeden. NDP aanhangers boden kiezers geld en voedsel in ruil voor hun stem op de NDP. Op andere plaatsen werden zelfs gewapende mannen ingezet om kiezers te intimideren.

Een woordvoerder van de kiesraad vertelde verslaggevers gisteren dat 1,4 van de bijna 90.000 stembussen moesten worden vernietigd als gevolg van sabotage.

Het geweld duidt er volgens velen op dat autoriteiten zich zorgen maken over de positie van president Mubarak en diens opvolging. De groeiende armoede en de steeds luidere protesten tegen de hoge voedselprijzen en de hoge werkloosheid werpen nu reeds hun schaduw vooruit op de presidentsverkiezingen van volgend jaar. De nu 82 jarige Mubarak is al bijna 30 jaar aan de macht en probeert de weg voor zijn zoon als opvolger zonder al te veel obstakels vrij te maken. Gekscherend wordt her en der al gesproken van de 32 Dynastie. Een verwijzing naar de dynastieën zoals die in Egypte bestonden tijden de Faraonische perioden.

Ook over de opkomst tijden de verkiezingen bestaat nog grote onduidelijkheid. Volgens de officiële Verkiezings Commissie was de opkomst ruim 35%. Dat is beduidend hoger dan de 15% welke waarnemers afgelopen zondag noemden. Maar officiële cijfers worden in Egypte zelden als betrouwbaar bestempeld. 

Komende zondag, 5 december, worden tijdens een tweede ronde de laatste parlementszetels verdeeld. Maar niemand in Egypte die zich enige illusies maakt over de uitkomst van die laatste ronde.

Religie is geen oplossing

Eind van deze maand worden in Egypte Parlementsverkiezingen gehouden. En anders dan in Nederland spelen religieuze overtuigingen en sentimenten in Egypte nog een belangrijke rol. De scheiding van religie en staat die in West-Europa gemeengoed is geworden sinds de Franse revolutie is dat zeker niet in vele Arabische landen. Spandoeken met religieuze slogans sieren de Cairo inmiddels.

De Moslim Broederschap heeft zich in de verkiezingsstrijd gestort met hun bekende, al bij 25 jaar oude, slogan: "Islam is de oplossing". Een columnist in de Egyptische krant Al-Masry Al-Youm laat hij zien dat, ondanks hun inspanningen, de Egyptische overheid er tot nu toe niet in is geslaagd een verbod af te dwingen op religieuze slogans. Bij de Broederschap erop aandringen dit motto niet langer te gebruiken druist namelijk in tegen de principes van een democratische, moderne seculiere staat. En is in strijd met de wetten van het verkiezingsproces. Anderzijds vergeet de broederschap dat zij moeten voldoen aan de wetten van een land, zelfs met die waarmee ze het oneens zijn.

Maar nog belangrijker is dat de slogan een illusie is en misleidend bovendien. Veel ‘Brotherhood’ aanhangers weten dat hun motto onpraktisch is en de Egyptische kiezers misleidt. Het is een voorbeeld van de trend van de afgelopen tien jaar waarin irrationele politieke slogans worden gebruikt die slechts oppervlakkige oplossingen beloven.

De Broederschap gebruikte dit motto voor het eerst voor de verkiezingen in 1987. Sindsdien is de politieke kaart van de wereld echter ingrijpend veranderd. De slogan van de Broederschap stamtuit een tijdperk waarin totalitaire communistische regimes gebruik maakten van vage en polariserende slogans zoals: "socialisme is de oplossing". Zulke revolutionaire slogans dienden er vooral voor om de ernstige sociale en politieke problemen te versluieren. Hetzelfde deed zich voor met tal van islamitische bewegingen die een beroep deden op ideologische waarden en daarmee de echte problemen van hun samenlevingen negerend. Velen geloven nog steeds in de mogelijkheid van de zuivere islamitische wet, niet besmet door de grillen van de mens. Als een alternatief voor de zogenaamde "materialistische" systemen van de overheid. Maar er is niet veel heiligs aan theocratische heerschappij. Ook een religieuze overheid wordt immers  door mensen geleid en niet door ‘engelen’. En blijft dus kwetsbaar voor alle onvolkomenheden van de seculiere politiek.

De Broederschap slogan “de islam is de oplossing” – is in feite een politieke slogan en geen religieuze. Daarmee komen tevens de onvolkomenheden van zowel islamitische organisaties en denkprocessen als ook van het politieke systeem in Egypte aan het licht.

Egypte wordt geplaagd door talloze sociale en politieke problemen. De Broederschap op zoek moeten gaan naar een nieuwe politieke slogan die deze problemen wil aanpakken. Maar in plaats daarvan klampen ze zich vast aan een verouderd motto dat niets meer te maken heeft met de rede, beleid of zelfs de heiligheid van religie. De Broederschap is - net als de regerende Nationale Democratische Partij (NDP) - stil blijven staan en gebruiken nog altijd dezelfde oude leuzen. En veel nieuws hebben ze niet te bieden. Om dit te doorbreken zijn zinvolle hervormingen van het hele politieke systeem van Egypte nodig. Tot zolang zal de Moslim Broederschap blijven aan te tonen dat zij, net als de soeverein regerende NDP, is niet in staat zijn om te veranderen.

Egyptisch Bijbelgenootschap: Creatief en Springlevend

Al meer dan 125 jaar maakt het Egyptisch Bijbelgenootschap de Bijbel beschikbaar voor een groot publiek. En dat publiek groeit nog dagelijks. Officieel zijn bekeringsactiviteiten zijn in Egypte ten strengste verboden. De verkoop van Bijbels is, onder strenge voorwaarden echter toegestaan in een aantal boekwinkels. Een kennismaking met het unieke werk van het Egyptisch Bijbelgenootschap.

In 1945 liep een Egyptische jongen langs een van de boekwinkels van het Bijbelgenootschap. Zijn ogen vielen op een bijbel in de etalage. Hij ging naar binnen en bladerde door de Bijbel en werd getroffen door een tekst uit het Johannes Evangelie:

En Jezus zei tot hen: ‘Nog een korte tijd is het licht bij u. Ga uw weg zolang het licht is en laat de duisternis u niet overvallen; wie in het donker loopt weet niet waar hij heen gaat.’

Hij voelde onmiddellijk dat dit een boodschap van God voor hem was. Die ervaring was een keerpunt in zijn leven. Het begin van een innige band met de Bijbel. Deze jongen is de huidige Koptische Paus Shenouda III, nu een van de meest invloedrijke Christelijke leiders in het Middenoosten.

Krap 10 procent van de ruim 80 miljoen Egyptenaren zijn Christen. De apostel Markus bracht het Christendom in 64 n.Chr. naar Egypte. Vanaf dat jaar tot ruim na de inval van de Arabieren in 641 n.Chr. was Egypte nagenoeg geheel een Christelijk land.

Te midden van ruim 70 miljoen moslims toch de Bijbel in beeld brengen is geen geringe opgave. Toch weet het Bijbelgenootschap met grote voorspoed de Bijbel aan de man te brengen. De meeste voorkomende verkoopplaatsen zijn kleine Bijbelkiosken in de kerken zelf. Het Egyptisch Bijbelgenootschap heeft daarbuiten 12 boekwinkels, verspreid over heel Egypte.

Zo wordt de Bijbel ook zichtbaar voor niet Christenen, die anders geen kans zouden krijgen om toegang te krijgen tot de inhoud van de Bijbel. Ook onder Moslims is een groeiende interesse voor de Bijbel. Zij willen ook graag zelf lezen wat er in de Bijbel staat. Zo werden er tijdens de grote jaarlijkse boekenmarkt in Cairo maar liefst 72 duizend Bijbels verkocht. Voor een gering bedrag. Volgens het Bijbelgenootschap waren ruim 80 procent van de kopers niet-Christenen.

Het Egyptisch Bijbelgenootschap heeft vergunning om Bijbels te verkopen. En mogen zelfs advertenties doorvoor publiceren in Al Ahram, de grootste Egyptische Staatskrant. “Zo voelt het publiek dat het ‘OK’ is. En dus zijn we gemakkelijker bereikbaar geworden”, aldus Mumtaz Ayoub, een van de stafmedewerkers van het Egyptisch Bijbelgenootschap. “Wij zijn een denominatie overschrijdende organisatie en zijn er voor alle christenen. De Christenen in Egypte zijn daar ook trots op en Paus Shenouda steunt ons werk openlijk op de christelijke televisiekanalen.”

Maar het blijft niet bij het verspreiden van gedrukte Bijbels. Ruim de helft van alle Egyptenaren is immers analfabeet. Het Bijbelgenootschap heeft juist daarom audio visueel materiaal samengesteld. Op die manier kunnen de analfabeten (ook Christenen dus!) luisteren naar de Bijbelverhalen in het Arabische, hun dagelijkse taal. Alleen de Bijbelboekwinkels hebben een vergunning deze gedramatiseerde Bijbelse vertellingen te verkopen.

Vooral voor kinderen en jongeren doet het Bijbelgenootschap nieuwe en leuke dingen. In het hoofdkantoor van het Bijbelgenootschap is een etage speciaal ingericht voor een introductie in de Bijbel: Bible World (Bijbel Wereld). Op een speelse en interactieve manier wordt de geschiedenis van de Bijbel aangeboden. Iedere week bezoeken zo’n 140 schoolkinderen Bible World.

Voor de basisschool jeugd is er Kingo. Dit leeuwtje vertelt lost problemen op aan de hand van Bijbelverhalen. Inmiddels zijn er al tientallen DVD’s van Kingo verschenen. Een groep jong enthousiaste vrijwilligers speelt de Kingo verhalen. Dit wekelijkse Kingo-Event vindt plaats in diverse kerken in en rond Cairo en wordt vaak door meer dan duizend kinderen bezocht. Na afloop krijgen de kinderen een Bijbels kadootje mee. En dit alles kost de kerken niets!

De verkoop van Bijbels en audio materiaal steeg de laatste jaren met bijna 40%. Om deze betaalbaar en beschikbaar te laten blijven heeft het Bijbelgenootschap besloten de prijzen niet te verhogen. De verkoop van audio materiaal en van Bijbels leveren slechts de helft van de productie- en de drukkosten op. Al het Bijbelsmateriaal kan alleen worden geproduceerd en uitgegeven dankzij giften uit binnen- en buitenland. Een van de buitenlandse donoren is het Nederlands Bijbelgenoorschap.

Als u meer wil weten ga dan naar de website van The Bible Society of Egypt: http://www.darelketab.org/bs2/en/default.aspx

Egypt rules the world?

Egyptian newspaper under fire over altered photo:



President Mubarak leads the way in the altered al-Ahram image

Egypt's state-run Al Ahram newspaper has come under fire for altering a photograph to suggest President Hosni Mubarak was leading the Middle East peace talks.


Al-Ahram showed Mr Mubarak walking on a red carpet ahead of US President Barack Obama as well as the Israeli, Palestinian and Jordanian leaders.
The original image, taken at the White House when talks were formally re-launched, shows Mr Obama leading the way and Mr Mubarak trailing behind.

The original image from the White House, taken on 1 September

Talks resumed in Egypt on Tuesday. The manipulated photograph ran above an article on page six of al-Ahram's Tuesday edition, entitled The Way to Sharm el-Sheikh.US Secretary of State Hillary Clinton and US peace envoy George Mitchell travelled to the Egyptian Red Sea resort to mediate the discussions, which were hosted by President Mubarak.


'Crossed the line'
The opposition 6 April Youth Movement has accused al-Ahram, Egypt's biggest newspaper in terms of circulation, of being "unprofessional" for publishing the doctored image without mentioning the alteration.
"This is what the corrupt regime's media has been reduced to," it said in a statement on its website, adding that the paper had "crossed the line from being balanced and honest". 
The independent daily, al-Masry al-Youm, reported that the state-run daily had "carried out surgery" on the photo "to show Mubarak leading and the rest behind". Al-Ahram has since replaced the image on its website with a picture of the assembled leaders seated on chairs in the Red Sea resort.

Officials at the paper could not be reached for comment!!!

Egyptian Driving

Wie voor het eerst in Cairo landt ontkomt niet aan een auto- of busrit van het vliegveld naar huis of hotel. Je maakt dan direct kennis met de verkeersgekte van Cairo. Op het eerste gezicht lijkt het een warboel van luid toeterende auto's die elkaar op vrijwel iedere vierkante meter de loef probereren af te steken. Menig buschauffeur die de verbaasde buitenlandse blikken achter hem ziet deelt geruststellend mee: "There's only one rule: there are no rules!", waarna hij in smakelijk lachen uitbarst, terwijl hij enpassant rakelings langs een taxi scheert en met de luide claxon van de bus menig mede weggebruiker de stuipen op het lijf jaagt.

Na enkele dagen ben je al snel gewend aan deze verkeerschaos. Vanuit de veilige toeristenbus, hoog boven het gewoel op straat vragen mensen  mij weleens: "Rij jij hier ook zelf?" Ja, ik rij hier ook zelf. Als je er midden in zit valt het allemaal wel mee. Het is namelijk zo druk dat het niet hard gaat. Veel ongelukken zie je dan ook niet. Hoewel vrijwel iedere auto rondom "kisses and hugs" heeft (krassen en deuken dus). Een aanrijdinkje wordt meestal snel opgelost. Niks geen politie, zelden scheldende mensen, geen verzekeringsdocumenten. Niets van dat al.
Afgelopen herfst reed een Egyptische vriend van mij (niet hard, maar toch) achter op de auto van een Egyptische dame die wel heel erg plotseling remde. Niemand stapte uit de auto. Hij reed zijn auro naast de hare. Ze vroeg hem: "How is my back?".  "Very nice!", was zijn vriendelijk antwoord (want er was nauwelijks iets te zien van de kleine "kiss". "And how is your front?", vroeg ze bezorgd. "Never better than before", was zijn jolige antwoord. En beide drivers volgden lachend hun weg.

Om hier te mogen rijden heb je, net als in Nederland, een geldig rijbewijs nodig. Tijdens een controle liet ik vrolijk mijn Internationale Rijbewijs (ANWB) zien. De agent keek me wat meewarig aan. "Verlopen", was zijn korte antwoord. Inderdaad, al twee maanden. Dat wordt dus een bon. Nou, niet hier. Andere gewoontes. Terwijl de agent doet alsof 'ie een bon wil gaan schrijven, start ik de onderhandelingen over de afkoopsom. Na een kort loven en bieden zakt de prijs van 150 Egyptische ponden naar 40. Uiteindelijk betaal ik dertig pond (zo'n 4 euro). Terwijl ik optrek voegt de dankbare diender mij nog toe dat ik wel snel een Egyptisch rijbewijs moet regelen.

Om een Egyptisch rijbewijs te bekomen moet je naar een speciaal kantoor. Daar wachten twee tests: een Driving Test (rijvaardigheidstest) en een Medisch Onderzoek. Toen ik mij vervoegde bij het loket voor de medische test wachte mij een de kortse medische test uit mijn leven. De man die de test afnam vroeg mij, wijzend op een auto zo'n 75 meter van ons vandaan: "What color of that car sir?". Ik ben wat kleurenblind, maar het was overduidelijk een rode auto. Dus antwoord ik fier: "Red sir!" "Ok", antwoorde hij. "How do you feel, sir?", vroeg hij mij. "Perfect", was mijn enige antwoord. "Great sir, please sign here. Twenty pounds please". Een medische test in tien seconden. Heel gerusstellend zo'n 'check-up'!
Nu nog de rijvaardigheidstest. Bij het betreffende loket werd mijn Nederlandse rijbewijs nauwkeurig bestudeerd. "How long?", vroeg de man uiteindelijk. "Nearly 30 years", antwoorde ik. "Did you drive in Amsterdam?", wilde hij weten. "Sure, I lived there". Na enig gekrabbel en gestempel ontving ik een nieuw document. Samen met deze documenten toog ik naar de Rijbewijzen-balie. Nog heel veel meer stempels volgden. Tenslotte werd een digitale foto gemaakt. Honderdveertig pond betaald. En na anderhalf uur stond ik met een Egytisch Rijbewijs in mijn hand weer buiten. "Mabruk!', zei mijn Egyptische vriend. "Afwan!"
Ik ben er klaar voor. Klaar om me helemaal te storten in het dagelijkse 'Egyptian Driving'.

Klimaatverandering aan den lijve voelbaar in Egypte

Soms is het irritant om het thuisfront te melden dat het hier heerlijk warm weer is: blauwe lucht, zon en een temperatuur van ronde de 30 graden Celsius. Terwijl in Nederland de regen tegen de ramen slaat en de wind rond het huis fluit, voel ik me dan zeer bevoorrecht.

Dit zogenaamde voorrecht loopt de laatste tijd echter wel het nodige gevaar. De hittegolf die Egypte in de afgelopen dagen heeft getroffen jaagt de temperaturen op tot 41 graden Celsius. En dat nog weer eens gepaard gaande met duistere zandstormen. Dat vraagt veel van de mensen hier, velen vragen zich af: zal ik aan het werk gaan of thuis blijven? Het explosieve gebruik van airconditioning heeft ondertussen tot stroomuitval geleid in een aantal districten van de hoofdstad. Winkelcentra en andere commerciële instellingen zien hun inkomsten drastisch dalen omdat de klanten massaal thuis blijven.

Weerdeskundigen voorspellen dat deze hittegolf zal nog wel enkele weken zal aanhouden. Men verwacht daarbij dat de temperatuur hoogten kunnen bereiken tot 46 graden Celsius. En dat is veel hoger dan tijdens dezelfde periode de afgelopen jaren.

Het hoofd public relations van het Egyptische Ministerie van Elektriciteit heeft gezegd dat het nationale elektriciteitsverbruik tot nu toe dit jaar met ruim 10% is gestegen ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar.

De klimaatverandering is volgens deskundigen aan den lijve voelbaar in Egypte. Dat heeft voor het land grote gevolgen op meerdere terreinen. Zo zullen naar verwachting de inkomsten in land- en tuinbouw dit jaar met 90% kunnen dalen als gevolg van het (te) warme weer.

Het grootste gevaar ontstaat als het Nijlwater sterk gaat dalen als gevolg van een tekort aan regen in Egypte, maar vooral ook in centraal Afrika.

Dan kun je hier maar een ding hopen: regen die tegen de ramen slaat en een (frisse) wind die rond het huis fluit.

Verborgen verlangens in Cairo

Als ik hier soms naar Egyptische TV zenders kijk – met name de muziek zenders – verbaas ik me er steeds weer over hoe sexy de Egyptische dames daar gekleed zijn. De minirokken en weinig verhullende mini-bh’s staan voor mij, els buitenlander, in schril contrast met datgene wat ik dagelijks (op straat) om me heen zie. Vanwaar deze tegenstrijdigheid? En hoe gaan Egyptenaren daarmee om. Ik besluit op onderzoek uit te gaan.

Een tijd terug stond ik voor een schoenenwinkel te kijken. Naast deze winkel was een lingerie winkel. Daarvoor stonden drie vrouwen, geheel gehuld in donderbruine niqab, giechelend de tentoongestelde minuscule kledingwaar te becommentariëren. De trendy Nike schoenen verraadden hun nog jeugdige leeftijd.

Je komt tijdens een wandeling door de drukke straten van Cairo’s Downtow allerlei typen vrouwen tegen: jonge meisjes met kleurrijke sluiers en bijpassende strakke jeans; vrouwen van middelbare leeftijd, gekleed in meer conservatieve kleding en vrouwen volledig verborgen onder donkere niqabs.

Ze maken allen deel uit van de cultuur van Downtown: ze stoppen bij schoenenwinkels om een blik te werpen op de flashy en volgestouwd etalages, gaan banketbakkers binnen om van snel smeltend mango-ijs te genieten. En natuurlijk, mag een bezoek aan een van de talrijke lingeriezaken niet ontbreken.

De meeste van deze winkels zijn te vinden in de drukste straten van het centrum van Caïro en bieden een scala aan items: van beha's en slipjes van kunstleer tot Barbie-achtige  roze nachtjaponnen met veren en veters. Voor sommigen zijn deze winkels het toonbeeld van het rottende aura van de sociaal liberale intellectuelen in Cairo, met een speciale aantrekkingkracht op de literaire en artistieke elite. Maar voor anderen zijn ze het bewijs van de nieuwe openheid van de hedendaagse Egyptische cultuur.

Ik raak voor een lingeriewinkel aan de praat met een paar meisjes. Vertel hen dat ik me verbaas over wat ik in de etalages zie. "De mode van dit seizoen is aubergine-kleurige lingerie, maar wij houden meer van turquoise en rode items", zegt een van hen, een lief uitziend meisje, terwijl ze speelt met een pluk haar die uit haar gestreepte sluier steekt. "Allerlei vrouwen doen hun boodschappen hier, zelfs conservatieve en vrouwen die een niqab dragen."

Al pratend met enkele bezoekers van deze winkel - meestal getrouwde vrouwen, jonge bruiden en de aanstaande bruidsparen, wordt me al snel duidelijk dat er een radicaal verschil bestaat tussen de bescheiden kleding die in het openbaar wordt gedragen, en de – blijkbaar – heimelijke seksuele verlangens die zich onvoorwaardelijk achter gesloten deuren afspelen.

Een jonge man zoekt samen met zijn verloofde in de rekken met zijdeachtige nachtjaponnen en showt haar een veelbelovend model, waarin hij zijn toekomstige vrouw graag gekleed te ziet. "Ik wil niet dat mijn vrouw gekleed is in een oude nachtpon tijdens onze huwelijksreis!" De verloofde reageert niet op zijn opmerking en vraagt de verkoopster brutaal naar haar een passende kunstleren minirokje met bijpassende beha.

Ondertussen blijf ik mij verbazen over deze tegenstrijdigheid. "Welke tegenstrijdigheid?" Vraagt hij, zichtbaar verrast. "Vrouwen in Egypte kunnen dragen  thuis wat ze willen, dit is vrijheid. Natuurlijk, in het westen dragen vrouwen mini-rokken op de straat, die voelen dus minder de behoefte om sexy ondergoed te dragen."

In de etalages worden doelbewust ‘hoofdloze’ etalagepoppen gebruiken, zodat ze er niet uitzien als echte vrouwen. En al helemaal niet sexy. Nou ja… denk ik, terwijl ik ‘oog in oog’ sta met etalagepop gehuld in een lederen beha, spijkers en stalen kettingen,  naast een pop gehuld in een overweldigend rood visnet en vlinder-vormige G-string. Maar niemand lijkt er op te letten.

Maar hebben dit soort winkels dan nooit problemen met meer  fundamentalistische moslims? "We hebben nooit echt ernstig probleem met de Moslimbroeders had", vertelt de eigenaar van een van de winkels. "Er is weleens sprake geweest van een soort ‘keuring’.  Ik heb twee keer een controle van mijn winkel gehad, maar in het algemeen zijn de lingeriezaken in het centrum volledig geaccepteerd. Niemand geeft er meer om." In het moderne Egypte is "sexy is aanvaardbaar geworden gedurende de afgelopen 10 tot 15 jaar. Dat komt door de meer open houding van Egypte naar de buitenwereld. Alle lingeriestoffen voor de winkels van (groter) Cairo worden voornamelijk lokaal geproduceerd."

Hij geeft toe dat de verkoop dit jaar laag is geweest als gevolg van de wereldwijde economische crisis, en dat veel vrouwen overgestapt zijn op slechte kwaliteit en goedkoop ondergoed in plaats van aankopen in een van duurdere winkels.

Toch het type klanten de laatste jaren nauwelijks veranderd. "Velen zijn nog steeds gehuld niqab of hoofddoek, maar zijn er trots op om te zeggen dat ze thuis dragen wat ze willen!"